သီလေဆာင္တည္လို.ၿပီးႀကၿပီ။သီလေဆာက္တည္ၿပီးလွ်င္ ၿပည္.စုံေအာင္ ၿဖည္.ႀက။ ၿဖည္႔လို႔ၿပည္.စုံၿပီ ဆိုမွၿဖင္. မိမိစိတ္ႏွလုံး အလို ေတာင့္တတဲ့ အတိုင္း ၿပီးမယ္။ ယခုလဲခ်မ္းသာမယ္။ေနာင္လဲ ခ်မ္းသာမယ္။ ပစၥဳပၼန္ ခ်မ္း သာ၊ သံသရာခ်မ္းသာ ႏွစ္ၿဖာကို ေပးစြမ္းႏိုင္တာဟာ ဘုရားရွင္အဆုံး အမေတာ္က လြဲလို တၿခား မရွိဘူး။
ဘုရားရွင္ အဆံုးအမ ဆိုတာ ပိဋကတ္သုံးပုံပဲ။ ပိဋကတ္ သုံးပုံ ဆိုတာ အလြန္က်ယ္၀န္းတယ္။
ပိဋကတ္ သုံးပုံကို အဆီထုတ္ပါဆိုလွ်င္ ေဗာဓိပကၡိယ တရား သုံးဆယ့္ ခုႏွစ္ပါး ရတယ္။
ေဗာဓိပကၡယ တရားသုံးဆယ္.ခုႏွစ္ပါးကို အဆီထုတ္လွ်င္ မဂၢင္ရွစ္ပါး ရတယ္။
မဂၢင္ရွစ္ပါး အဆီထုတ္လွ်င္ သိကၡာ ၃ ပါး ရတယ္၊
သိကၡာ ၃ ပါးဆိုတာ အဓိသီလ၊ အဓိစိတၱ၊ အဓိပညာပါပဲ။သိကၡာ ၃ ပါး ကုိ အဆီထုတ္လွ်င္ ဧေကာဓေမၼာ တရား တခုရတယ္။
ရုပ္ေပၚနာမ္ေပၚမွာ ေနၿပီး ယခုလို ရႈမွတ္ေနေတာ့ ကာယကံေသာင္းျကန္းမႈ။ ၀စီကံေသာင္းျကန္းမႈ မရွိဘူး။ အဲဒါ အဓိသီလ လို႔ ေခၚတယ္။
အဓိသီလ အားေကာင္းလွ်င္ စိတ္ေတြေသာင္းက်န္းမႈမရွိဘဲ၊ ၿငိမ္၀ပ္ပိၿပား ၿပီး တည္ ေနေတာ.တယ္။ အဲဒါ အဓိစိတ္တ လို.ေခၚတယ္။
အဓိစိတ္တအားေကာင္းလို.အခ်ိန္ႀကာလွ်င္ ဘယ္လူ၊ဘယ္နတ္၊ဘယ္ၿဗဟၼာမွ ဖန္တီးလို.မၿဖစ္ဘူး၊လွ်ပ္တၿပက္အတြင္း ကုေဋတသိန္း ၿဖစ္ၿပီးပ်က္ ေနတယ္။ ရုပ္နာမ္ကိုသိလွ်င္ ၿဖစ္ပ်က္ကို သိေတာ.တာပဲ။ ၿဖစ္ပ်က္ကိုသိတာ အဓိပညာ လို.ေခၚ တယ္။
အမ်ားနားလည္ေအာင္ေၿပာရမယ္ ဆိုလွ်င္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ထင္ရွားတဲ. အစိတ္ အပိုင္း တခုၿဖစ္တဲ. ႏွာဖ်ား ႏွာ၀မွာ ထြက္ေလ၊၀င္ေလ ႏွစ္ရပ္ဟာ အၿမဲတိုက္ ၀င္၊ တိုက္ထြက္ေနတယ္။ႏွာဖ်ား ႏွာ၀မွာ ကာယပသာဒ အႀကည္က အထိခံ၊ ထြက္ေလ၀င္ေလၿဖစ္ေသာ ၿဖစ္တဲ. ေလႏွစ္ရပ္ဟာ ၀ါေယာ ေဖာ႒ဗက ထိ တယ္။
ထိုအထိခံနဲ. ထိတာကရုပ္၊ သိတာကနာမ္ ဆိုေတာ့ သူမ်ား ေမးမေနနဲ.၊ ကိုယ့္ ႏွာ၀ကို ဥာဏ္နဲ.ေစာင္.ႀကည္.။ ၀င္ေတာ.ထိ၀င္မယ္၊ ထြက္ေတာ့ လည္းထိထြက္မယ္၊ထိတာကိုသိလွ်င္ သိေနလွ်င္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟ ၿဖစ္ခြင္မရလို ့ ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ေမာဟမီး၊ ၿငိမ္းတယ္၊ ၿငိမ္းေတာ့ ေအး တယ္။ မထိခင္ကလဲ သိလိုမၿဖစ္ဘူး၊ ထိၿပီးၿပန္ေတာ.လဲ သိလို့မၿဖစ္ဘူး။ ထိတုန္းကိုသာ သိလို.ၿဖစ္တယ္။ အဲံဒါကို ပစၥဳပန္တည့္တည့္လို႔ ဆိုတယ္။
ထိတာကိုသိေနလွ်င္ ရုပ္နဲံ နာမ္သာ ရွိပါသလား လို႔ သိလိမ္.မယ္။ ရုပ္နာမ္မွ တပါး ငါ-သူတစ္ပါး ေယာက္်ား၊မိန္းမ မရွိဘူး ဆိုတာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရား
ေတာ္ အမွန္ပါကလားလို. ကိုယ္ဟာကိုယ္ သိလိမ္.မယ္။ သူမ်ားကိုေမးေနဖို. မလိုပါဘူး။ ႏွာဖ်ားႏွာ၀မွာ ေလထိတာကို သိေနလွ်င္ ထိုအခ်ိန္မွာအတၱ ဆို တဲ. ကိုယ္ မရွိဘူး။ ထိုသိေနတဲ.အခ်ိန္မွာ ဥာဏ္အၿမင္ စင္ႀကယ္တယ္။ သမၼာ ဒိ႒ိ ၿဖစ္တယ္၊ ကမၼ႒ာန္းထိုင္ရတာ မ်ား ဘာမွလဲ မေတြ.ေပါင္၊ ဘာမွလည္း မရေပါင္ လို.မ်ားမမွတ္လိုက္ႀကနဲ.၊ ၿမင္.ၿမတ္တဲ.ဘ၀ ဘုရားသာသနာနဲ. ႀကံဳၿကိုက္တဲ.အခါမွာ ဒီလို အက်ိဳးထူးမ်ား ရႏိုင္တယ္၊ စာဖို.ေသာက္ဖို. အသာ ထားၿပီး အထူးႀကိဳးစားႀက။
ဘုရားရွင္ရဲ. အဆုံးအမနဲ.ေနရင္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဘယ္နတ္ ဘယ္ၿဗဟၼာ မွ ၿပဳၿပင္ စီရင္ ဖန္တီး မႈ မၿပဳရဘဲ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အဲဒီ ရုပ္နာမ္ ေပၚမွာ စိတ္ ကေလးထားၿပီး ခႏၶာကိုယ္ရဲ ့ၿဖစ္တာ ပ်က္တာ ကို သိေနတဲ. စိတ္ ကေလး နဲ. ေသရင္ ေနာက္ဆုံး နိဗၺာန္ မေရာက္ေသးေတာင္ လူ၊နတ္၊ၿဗဟၼာ ေတာ့ ၿဖစ္မွာပဲ။အဲဒီေတာ.ဘယ္သြားႀကမွာလဲ။
ကိုယ္သြားခ်င္တဲ.ဆီကုိ သြားဖို.သူမ်ား ေမးဖို.ကို လိုေသးသလား
ကိုုယ့္ဟာကို ငါ့၀ိဇၨာ နဲ.ေနတာပါဗ်ာ လို.ေကာေၿပာဖို.လိုေသးသလား။
သူမ်ားကိုေကာငါဘာနဲ.ေန တာလဲ။၀ိဇၨာနဲ. လား။ အ၀ိဇၨာနဲ႔လား လို႔ ေမးရ ဦး မွာလား။
ကိုယ့္ဟာကို သိပါတယ္ဗ်ာ ဒါေႀကာင့္ သံသရာ တေလွ်ာက္လုံး ၿဖည့္က်င့္
လာတဲ့ ပါရမီေတြက ၿပည့္စုံ လုံေလာက္ႀကပါတယ္။ ၀ီရိယနဲ႔ သာ ထူေထာင္ ႀကပါ။
ဘုရားရွင္ ေရႊလက္ထက္ေတာ္က ေရွးအရွင္ေကာင္း အရွင္ၿမတ္မ်ား အလို ရွိရာ ေဗာဓိ နဲ.အသီးသီး နိဗၺာန္ စံ၀င္ႀကြသြားႀကဘိသကဲ.သို. အခ်ိန္အခါ ဘ၀ၿမင့္ၿမတ္တာ သိလို႔ ထပ္တူ ညီမွ် ေဆာင္ႀကပါလွ်င္ သမာပတ္ ရွစ္ၿဖာ အထိ မၿပီးစီးႏိုင္တာ မရွိ၊ ၀ီရိယ သန္သန္နဲ႔ မွန္မွန္ႀကီး အခ်ိန္အနည္းငယ္ မွ် အခ်ည္းအႏွီး မၿဖစ္ရေအာင္ စိစစ္ကာ မိမိလဲေဆာင္၊ တပါးသူမ်ားကိုလဲ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေဆာင္ႀကတာ ေအာင္ႀကၿပီ၊၀မ္းေၿမာက္
ႀက။
ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးမွာသြားတာပါ ေမ့ေနၾကမွာစိုးလို႔ သတိေပးတာ ဖြဘုတ္ ေဆာ္ေလးေပါ့
( ေဝဘူ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ) ဘယ္သြားၾကမလဲတရားေတာ္မွ
ဘုရားရွင္ အဆံုးအမ ဆိုတာ ပိဋကတ္သုံးပုံပဲ။ ပိဋကတ္ သုံးပုံ ဆိုတာ အလြန္က်ယ္၀န္းတယ္။
ပိဋကတ္ သုံးပုံကို အဆီထုတ္ပါဆိုလွ်င္ ေဗာဓိပကၡိယ တရား သုံးဆယ့္ ခုႏွစ္ပါး ရတယ္။
ေဗာဓိပကၡယ တရားသုံးဆယ္.ခုႏွစ္ပါးကို အဆီထုတ္လွ်င္ မဂၢင္ရွစ္ပါး ရတယ္။
မဂၢင္ရွစ္ပါး အဆီထုတ္လွ်င္ သိကၡာ ၃ ပါး ရတယ္၊
သိကၡာ ၃ ပါးဆိုတာ အဓိသီလ၊ အဓိစိတၱ၊ အဓိပညာပါပဲ။သိကၡာ ၃ ပါး ကုိ အဆီထုတ္လွ်င္ ဧေကာဓေမၼာ တရား တခုရတယ္။
ရုပ္ေပၚနာမ္ေပၚမွာ ေနၿပီး ယခုလို ရႈမွတ္ေနေတာ့ ကာယကံေသာင္းျကန္းမႈ။ ၀စီကံေသာင္းျကန္းမႈ မရွိဘူး။ အဲဒါ အဓိသီလ လို႔ ေခၚတယ္။
အဓိသီလ အားေကာင္းလွ်င္ စိတ္ေတြေသာင္းက်န္းမႈမရွိဘဲ၊ ၿငိမ္၀ပ္ပိၿပား ၿပီး တည္ ေနေတာ.တယ္။ အဲဒါ အဓိစိတ္တ လို.ေခၚတယ္။
အဓိစိတ္တအားေကာင္းလို.အခ်ိန္ႀကာလွ်င္ ဘယ္လူ၊ဘယ္နတ္၊ဘယ္ၿဗဟၼာမွ ဖန္တီးလို.မၿဖစ္ဘူး၊လွ်ပ္တၿပက္အတြင္း ကုေဋတသိန္း ၿဖစ္ၿပီးပ်က္ ေနတယ္။ ရုပ္နာမ္ကိုသိလွ်င္ ၿဖစ္ပ်က္ကို သိေတာ.တာပဲ။ ၿဖစ္ပ်က္ကိုသိတာ အဓိပညာ လို.ေခၚ တယ္။
အမ်ားနားလည္ေအာင္ေၿပာရမယ္ ဆိုလွ်င္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ထင္ရွားတဲ. အစိတ္ အပိုင္း တခုၿဖစ္တဲ. ႏွာဖ်ား ႏွာ၀မွာ ထြက္ေလ၊၀င္ေလ ႏွစ္ရပ္ဟာ အၿမဲတိုက္ ၀င္၊ တိုက္ထြက္ေနတယ္။ႏွာဖ်ား ႏွာ၀မွာ ကာယပသာဒ အႀကည္က အထိခံ၊ ထြက္ေလ၀င္ေလၿဖစ္ေသာ ၿဖစ္တဲ. ေလႏွစ္ရပ္ဟာ ၀ါေယာ ေဖာ႒ဗက ထိ တယ္။
ထိုအထိခံနဲ. ထိတာကရုပ္၊ သိတာကနာမ္ ဆိုေတာ့ သူမ်ား ေမးမေနနဲ.၊ ကိုယ့္ ႏွာ၀ကို ဥာဏ္နဲ.ေစာင္.ႀကည္.။ ၀င္ေတာ.ထိ၀င္မယ္၊ ထြက္ေတာ့ လည္းထိထြက္မယ္၊ထိတာကိုသိလွ်င္ သိေနလွ်င္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟ ၿဖစ္ခြင္မရလို ့ ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ေမာဟမီး၊ ၿငိမ္းတယ္၊ ၿငိမ္းေတာ့ ေအး တယ္။ မထိခင္ကလဲ သိလိုမၿဖစ္ဘူး၊ ထိၿပီးၿပန္ေတာ.လဲ သိလို့မၿဖစ္ဘူး။ ထိတုန္းကိုသာ သိလို.ၿဖစ္တယ္။ အဲံဒါကို ပစၥဳပန္တည့္တည့္လို႔ ဆိုတယ္။
ထိတာကိုသိေနလွ်င္ ရုပ္နဲံ နာမ္သာ ရွိပါသလား လို႔ သိလိမ္.မယ္။ ရုပ္နာမ္မွ တပါး ငါ-သူတစ္ပါး ေယာက္်ား၊မိန္းမ မရွိဘူး ဆိုတာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရား
ေတာ္ အမွန္ပါကလားလို. ကိုယ္ဟာကိုယ္ သိလိမ္.မယ္။ သူမ်ားကိုေမးေနဖို. မလိုပါဘူး။ ႏွာဖ်ားႏွာ၀မွာ ေလထိတာကို သိေနလွ်င္ ထိုအခ်ိန္မွာအတၱ ဆို တဲ. ကိုယ္ မရွိဘူး။ ထိုသိေနတဲ.အခ်ိန္မွာ ဥာဏ္အၿမင္ စင္ႀကယ္တယ္။ သမၼာ ဒိ႒ိ ၿဖစ္တယ္၊ ကမၼ႒ာန္းထိုင္ရတာ မ်ား ဘာမွလဲ မေတြ.ေပါင္၊ ဘာမွလည္း မရေပါင္ လို.မ်ားမမွတ္လိုက္ႀကနဲ.၊ ၿမင္.ၿမတ္တဲ.ဘ၀ ဘုရားသာသနာနဲ. ႀကံဳၿကိုက္တဲ.အခါမွာ ဒီလို အက်ိဳးထူးမ်ား ရႏိုင္တယ္၊ စာဖို.ေသာက္ဖို. အသာ ထားၿပီး အထူးႀကိဳးစားႀက။
ဘုရားရွင္ရဲ. အဆုံးအမနဲ.ေနရင္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဘယ္နတ္ ဘယ္ၿဗဟၼာ မွ ၿပဳၿပင္ စီရင္ ဖန္တီး မႈ မၿပဳရဘဲ ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အဲဒီ ရုပ္နာမ္ ေပၚမွာ စိတ္ ကေလးထားၿပီး ခႏၶာကိုယ္ရဲ ့ၿဖစ္တာ ပ်က္တာ ကို သိေနတဲ. စိတ္ ကေလး နဲ. ေသရင္ ေနာက္ဆုံး နိဗၺာန္ မေရာက္ေသးေတာင္ လူ၊နတ္၊ၿဗဟၼာ ေတာ့ ၿဖစ္မွာပဲ။အဲဒီေတာ.ဘယ္သြားႀကမွာလဲ။
ကိုယ္သြားခ်င္တဲ.ဆီကုိ သြားဖို.သူမ်ား ေမးဖို.ကို လိုေသးသလား
ကိုုယ့္ဟာကို ငါ့၀ိဇၨာ နဲ.ေနတာပါဗ်ာ လို.ေကာေၿပာဖို.လိုေသးသလား။
သူမ်ားကိုေကာငါဘာနဲ.ေန တာလဲ။၀ိဇၨာနဲ. လား။ အ၀ိဇၨာနဲ႔လား လို႔ ေမးရ ဦး မွာလား။
ကိုယ့္ဟာကို သိပါတယ္ဗ်ာ ဒါေႀကာင့္ သံသရာ တေလွ်ာက္လုံး ၿဖည့္က်င့္
လာတဲ့ ပါရမီေတြက ၿပည့္စုံ လုံေလာက္ႀကပါတယ္။ ၀ီရိယနဲ႔ သာ ထူေထာင္ ႀကပါ။
ဘုရားရွင္ ေရႊလက္ထက္ေတာ္က ေရွးအရွင္ေကာင္း အရွင္ၿမတ္မ်ား အလို ရွိရာ ေဗာဓိ နဲ.အသီးသီး နိဗၺာန္ စံ၀င္ႀကြသြားႀကဘိသကဲ.သို. အခ်ိန္အခါ ဘ၀ၿမင့္ၿမတ္တာ သိလို႔ ထပ္တူ ညီမွ် ေဆာင္ႀကပါလွ်င္ သမာပတ္ ရွစ္ၿဖာ အထိ မၿပီးစီးႏိုင္တာ မရွိ၊ ၀ီရိယ သန္သန္နဲ႔ မွန္မွန္ႀကီး အခ်ိန္အနည္းငယ္ မွ် အခ်ည္းအႏွီး မၿဖစ္ရေအာင္ စိစစ္ကာ မိမိလဲေဆာင္၊ တပါးသူမ်ားကိုလဲ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေဆာင္ႀကတာ ေအာင္ႀကၿပီ၊၀မ္းေၿမာက္
ႀက။
ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးမွာသြားတာပါ ေမ့ေနၾကမွာစိုးလို႔ သတိေပးတာ ဖြဘုတ္ ေဆာ္ေလးေပါ့
( ေဝဘူ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ) ဘယ္သြားၾကမလဲတရားေတာ္မွ
